woensdag 4 februari 2015

Presenteren als ambacht

Iets dat ambachtelijk gemaakt is straalt een bepaalde gevoelswaarde uit. Er is een levend mens bezig geweest met het product, er is geen tweede van. Het heeft aandacht en tijd gekregen. 


Ik zou mijn liefde voor de muziek niet over kunnen brengen bij een concert als ik mij niet degelijk zou voorbereiden. Ik heb dan een aangeboren talent om te zingen, maar het ontwikkelen ervan is niets anders dan repeteren repeteren en nog eens repeteren. 

Aan het echte performen kom ik pas toe als ik alle theorie en structuur van de voorbereidingen kan loslaten en ik het verhaal zijn werk kan laten doen. Dan pas komt de boodschap echt over bij mijn publiek. Want,als ik er nog mee worstel, hoe kunnen zij het dan begrijpen?


Presenteren is voor mij dus net zo goed een ambacht. 
Het vraagt mensenwerk en persoonlijke verbinding.

Na alle jaren op toneel kan ik je zeggen dat mijn voorbereidings-tijd niet zo veel korter is geworden. Maar het proces naar het doel toe is wel helder geworden. Ik weet in welke fase ik me bevind en wat er nog moet gebeuren. Ook kan ik beter de tijd inschatten die ik ergens voor nodig heb. En een paar dagen echt afstand nemen voor het zover is, kan inzicht en ontspanning geven!

En, niet te vergeten; iedere keer komt er een moment van chaos of onzekerheid. Vaak is dat bij de generale. Dan kan de twijfel toeslaan of ik me wel goed genoeg hebt voorbereid. 

Maar ook deze twijfel, weet ik nu, hoort er bij en houd me juist bij de les. 
Geeft de focus en concentratie die ik nodig hebt. 

Bij de kostuumafdeling van De Nationale Opera zie je de fases van werk soms wel heel mooi: op de achtergrond zie je het 'skelet' van de jurk hangen









Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen